एकदा एका काजव्याच्या पाठीमागे एक घुबड लागलं. रात्रीची वेळ होती.
काजवा पुढे… घुबड त्याच्या पाठीमागे…
काजवा इकडे उडायचा, तिकडे उडायचा. कुठे लपून बसायचा, तर घुबड तिथेही त्याची वाट पाहत बसायचं.
पंधरा-वीस मिनिटं हा खेळ असाच सुरू राहिला.
काजवा बिचारा शेवटी खूप परेशान झाला.
तो एका ठिकाणी थांबला आणि घुबडाला म्हणाला,
“अरे दादा, मी इतका छोटासा किडा आहे. मला खाऊन तुझं पोटही भरणार नाही. मी तुझं कधी काय बिघडवलं आहे? मी तुला कधी त्रास दिला नाही. मग तू माझ्या पाठीमागे का लागलायस?”
घुबड शांतपणे म्हणालं,
“तुझं खरं आहे. तुला खाऊन माझं पोट भरणार नाही. तू माझं काही बिघडवलं नाहीस, हेही खरं आहे.”
काजवा म्हणाला,
“मग का माझ्या मागे लागला आहेस?”
घुबड म्हणालं…
“तुझं सगळं खरं आहे… पण तुझ्याजवळ असणारी जी चमक आहे ना… ती मला बघवत नाही.”
बस्स!
ही गोष्ट इथे संपते…
पण याचा अर्थ आपल्या आयुष्यात इथून सुरू होतो.
आपण अनेकदा विचार करतो…
“मी त्याचं काय बिघडवलं?”
“मी त्याच्याशी कधी वाईट वागलो नाही.”
“मी त्याच्याबद्दल काही बोललो नाही.”
“मग तो माझ्या पाठीमागे का लागतो?”
कदाचित प्रत्येक वेळी तुमची चूक असतेच असं नाही.
काही वेळा तुमची प्रगतीच कुणाच्या तरी अस्वस्थतेचं कारण असते.
तुम्ही पुढे जाता… कुणाला ते आवडत नाही.
तुम्ही नवीन काही सुरू करता… कुणाला ते सहन होत नाही.
तुमचं नाव होतं… कुणाला ते खटकतं.
तुम्ही लोकांना जोडता… कुणाला तुमची वाढती ओळख सहन होत नाही.
तुम्ही शांतपणे काम करता… आणि तरीही कुणीतरी तुमच्याबद्दल बोलत राहतं.
अशा वेळी आपण स्वतःलाच दोष देऊ लागतो.
“माझ्याकडून काही चूक झाली का?”
कदाचित नाही.
कदाचित तुमची चूक एवढीच आहे की…
तुम्ही चमकत आहात.
आणि एक गोष्ट लक्षात ठेवा—
सगळ्यांना तुमचा प्रकाश आवडेलच असं नाही.
काही लोकांना तुमच्या प्रकाशातून प्रेरणा मिळेल, तर काही लोकांना त्याच प्रकाशामुळे स्वतःचा अंधार दिसेल.
आणि ज्यांना स्वतःचा अंधार दिसायला लागतो, त्यांना कधी कधी प्रकाशच त्रासदायक वाटतो.
म्हणून तुमच्या आयुष्यात कोणी तुमच्या पाठीमागे लागलं, तुमच्यावर टीका केली, तुमच्या कामात उणिवा शोधल्या किंवा तुम्ही केलेल्या चांगल्या कामाचंही कौतुक केलं नाही, तर प्रत्येक वेळी त्याचं उत्तर शोधत बसू नका.
कधी कधी उत्तर खूप साधं असतं— तुमच्याकडे जी गोष्ट आहे, ती त्याच्याकडे नाही.
तुमची मेहनत, तुमचा आत्मविश्वास, तुमची ओळख, तुमचा अनुभव, तुमची माणसं आणि तुमची प्रगती… या सगळ्याची चमक प्रत्येकाला सहन होईलच असं नाही.
म्हणून…
तुमची चमक कमी करू नका.
कुणाला त्रास होतोय म्हणून स्वतःला अंधारात नेऊ नका.
तुम्ही कोणाचं नुकसान करत नसाल, प्रामाणिकपणे काम करत असाल, लोकांना पुढे नेत असाल आणि स्वतःच्या ध्येयासाठी प्रामाणिकपणे धावत असाल, तर कुणाच्या मतामुळे किंवा कुणाच्या अस्वस्थतेमुळे तुम्ही थांबण्याची गरज नाही.
लोक बोलतील, टीका करतील, काही लोक तुमच्या पाठीमागेही लागतील. पण तुम्ही तुमच्या मार्गावर चालत राहा.
काजव्याने घुबडाला खुश करण्यासाठी आपली चमक बंद केली असती, तर कदाचित घुबडाचा पाठलाग थांबला असता.
पण मग…
तो काजवा राहिला असता का?
म्हणून आयुष्यात एक गोष्ट कायम लक्षात ठेवा—
तुम्ही कुणाला त्रास देत नसाल, तर कुणाच्या त्रासामुळे स्वतःची चमक कमी करू नका.
तुमची चमक ही कुणाच्या परवानगीवर अवलंबून नाही. तुम्ही ज्या मेहनतीने इथपर्यंत आला आहात, ज्या संघर्षातून स्वतःला उभं केलं आहे, त्या सगळ्याचा आदर करा. प्रत्येकाला तुमचं यश आवडेलच असं नाही आणि प्रत्येकाला तुमचा प्रकाश सहन होईलच असंही नाही.
पण त्यासाठी तुम्ही अंधारात जाण्याची गरज नाही.
कारण काजव्याचं काम घुबडाला समजावणं नाही… काजव्याचं काम अंधारात प्रकाश देणं आहे.
समजलं तर ठीक....